How to use a garden wall
Rain is pouring down, and now that I’m sitting here with the central heating on (in May!!) it’s hard to imagine that we actually had a little sunshine this past weekend.
I used the warmth and light to spend an afternoon in the garden taking some new photos for the shop. The garden wall proved to very photogenic with all the different cups and saucers put into it!
For the rest of the week, I’ll be busy with preparing for the Swan Market XXL in Rotterdam, coming Sunday. I’ll be sharing my booth with Babette from Broesj, so even if the rain is pouring down (and it probably will be) we’ll have fun! We wouldn’t mind some sunshine, though…
————————————–
Het regent pijpenstelen, en terwijl ik hier zo bij de centrale verwarming zit (in mei!!) is het moeilijk voor te stellen dat we afgelopen weekend nog een beetje zon hadden.
Ik maakte gebruik van het licht en de warmte om in de tuin wat nieuwe foto’s voor de winkel te maken. De tuinmuur zag er fantastisch uit met al het serviesgoed erin!
De rest van deze week wordt druk met de voorbereidingen voor de Swan Market XXL in Rotterdam, komende zondag. Van 12.00 tot 17.00 in het Museumpark, komt allen! Ik deel de kraam met Babette van Broesj, dus ook al gaat het regenen (en daar ziet het er wel naar uit), het is in ieder geval gezellig. Maar een zonnetje zou wel leuk zijn…
Beyond embarrassment
We still buy, and play, vinyl records. Through bulk buying, inheriting and going through our parents’ attics we’ve acquired quite an impressive collection, and sometimes we add to it on a flea market or in a thrift store.
We both love cheesy 1970s music (Mr. Maggie is a closeted disco fan – he loves Earth, Wind & Fire) and our finds from yesterday’s flea market hunt are a perfect illustration. The soundtrack from ‘The Wiz’ (with production notes and a poster!), the ‘Destiny’ album by The Jacksons and last but not least: ‘Hair’ by James Last. Yesss! We are clearly beyond embarrassment.
This reminds me of a story that happened a few years ago. I was watching TV with my dad and they were playing the kitschy, completely over the top video of ‘Can you feel it’ by The Jacksons.
“Gosh,” said my dad, shaking his head in astonishment, “They’re making really weird films nowadays.”
“This is from 1980, dad.”
“Ah.”
———————————————————–
Wij kopen en spelen nog steeds LP’s. Door het kopen van grote partijen via Marktplaats, hier en daar wat erven en het plunderen van de zolders van onze ouders hebben we een behoorlijk indrukwekkende collectie opgebouwd, die we soms bij de kringloopwinkel of op een vlooienmarkt nog wat aanvullen.
We zijn allebei gek op foute jaren ’70-muziek (Mr. Maggie zit nog in de kast als discoliefhebber – hij is dol op Earth, Wind & Fire) en onze vondsten op een kofferbakmarkt gisteren zijn daar een mooi voorbeeld van. De soundtrack van ‘The Wiz’ (met production notes en een poster!), het ‘Destiny’ album van The Jacksons en last but not least: ‘Hair’ van James Last. We schamen ons duidelijk nergens meer voor.
Dit doet me denken aan een gesprek dat ik een paar jaar geleden met mijn vader had. We keken TV en ze zonden de enorm overdreven en kitschy videoclip van ‘Can you feel it’ van The Jacksons uit.
“Tjongejonge,” zei mijn vader hoofdschuddend, “Ze verzinnen toch wat voor die filmpjes tegenwoordig.”
“Pap, dit komt uit 1980.”
“Ah.”
Edwardian treasure
When I was researching the marks on this lovely, classic set of cups and saucers, this morning, I got a nice surprise: they were made somewhere between 1904 – 1918! And I, of course, just found them in a box on a flea market…
They don’t look their age at all, and are ready for another 100 years of tea!
———————————————–
Toen ik vanochtend wat research deed naar het merkteken op deze mooie, klassieke set kop-en-schotels, was ik aangenaam verrast: ze zijn gemaakt tussen 1904 – 1918! En ik vond ze natuurlijk gewoon in een doos op de rommelmarkt…
Je ziet hun leeftijd er niet aan af, en ze zijn klaar voor de volgende 100 jaar thee drinken!
You can find them here.
It takes a few years…
These curtains are about 50 years old…! They were made for my mother’s teenage bedroom, in the early 1960s, and I have always loved them. When my grandfather died, when I was ten, I insisted that we would keep the curtains ‘for later’.
Well, later is now. After 23 years in a cardboard box, they were unfolded and washed, and will be covering the windows of our guest bedroom. If only my ten-year-old self had known…!
—————————————————————————-
Deze gordijnen zijn 50 jaar oud…! Ze zijn in de vroege jaren zestig gemaakt voor mijn moeders tienerkamer, en ik heb ze altijd fantastisch gevonden. Toen mijn opa overleed, toen ik tien was, stond ik erop dat de gordijnen bewaard zouden worden ‘voor later’.
En ‘later’ blijkt nu te zijn. Na 23 jaar in een verhuisdoos zijn ze uitgevouwen en gewassen, en gaan we ze voor de ramen in de logeerkamer hangen. Als ik dat op mijn tiende had geweten…!
Living room details: Orange
In celebration of the new king!
Prehistoric sight
Everyone enjoys the spring sunshine.
